Czyli dobrze, nawiązanie do polskiego króla Władysława „Dobrze” Jafiellończyka (László „Dobzse”), potakiwacza, który na wszystko zawsze się zgadzał. Przykład znalazłem na blogu Árpáda W. Tóty, który słowa dobzse użył w odniesieniu do podobnie spolegliwego uległego wobec Fideszu prezydenta Pála Schmitta.