ślubowanie w polskiej szkole

W szkole polskiej niedawno ślubowanie dla pierwszoklasistów. Pani czyta tekst a dzieci i podniesionymi uroczyście palcami mówią "ślubujemy". Idiotyzm jak rzadko.

W tekście ślubowania mowa jest o dwóch ojczyznach, honorze szkoły i tym podobnych. Parę pytań z mojej strony:

  • czy dzieci rozumieją co mówią? takie na przykład pojęcie honoru? jeśli nie to po co to ślubowanie?
  • czy w wieku lat siedmiu można wogóle cokolwiek ślubować?
  • czy jest możliwość odmówienia ślubowania? jeśli nie to jakie ma to ślubowanie znaczenie? jeśli nie to dlaczego nie?
  • czy w przypadku zachowania niezgodnego ze złożonym ślubowaniem ktoś objeżdżający z tego powodu dziecko kiedykolwiek nawiąże do ślubowania?
  • co ma się osiągnąć przy pomocy tego ślubowania? iluzoryczną nadzieję, że dzieci będą lepsze? mniej kłopotów wychowawczych?

Nie widzę żadnej sensownej odpowiedzi na te pytania. Z drugiej strony w ogóle się nie spotykam z żadnym oporem przeciwko tego rodzaju praktykom ze strony innych. Wydaje się, że dla wielu ludzi takie ślubowania są pozbawioną znaczenia częścią życia: ślubowanie pierwszoklasistów, śluby abstynencji w wieku lat dziesięciu, bierzmowanie, ślubowanie na początku studiów, przysięga wojskowa, ślub – sam już nie wiem ile tego jest. A wszystko podobnie obowiązkowe albo też quasi-obowiązkowe, a przy tym bez najmniejszych konsekwencji czy choćby wyrzutów sumienia w wypadku złamania zobowiązań. Taki pusty rytuał.

Po co on? I czemu nikogo to nie rusza?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s